Kitap insanı mutlu, hatta çok mutlu edebilir. Beni ediyor. Son okuduğum kitaptan sonra duygularım tazecikken bunu paylaşmak istiyorum. Mutluyum, çünkü yaratıcılığın doruklara ulaştığını hangi sanatta görebilsem –verdiği hazla- mutlu olurum, mutluyum çünkü bazı kitaplar aynı zamanda keskin bir zekanın ürünü ve zekaya beğeni de sanata beğeni gibi haz verir. Belki başkaları bu hazzı sinemadan, takı yapmaktan ve onlara bakmaktan, tiyatrodan, resimden heykelden, yemek yemekten alıyordur. Kimileri de benim gibi yazın ile kendilerinden geçiyordur. Çay, kahve, ...

“Pek çok İstanbul Ermenisi var Kaliforniya’da. Sende gelebilirsin. Sana ve ailene yardım etmek için can atacak geniş bir Ermeni cemaati var.” Adam bu sefer kahkaha atmadı. Onun yerine buruk bir tebessüm yayıldı suratına. “Böyle bir şeyi neden isteyeyim ki sevgili Armanuş? Burası benim şehrim. İstanbul’da doğdum burada büyüdüm. Ailemin bu şehirdeki tarihi en azından 5oo yıl geriye gidiyor. İstanbullu Ermeniler İstanbul’a aittir. İstanbullu Türkler, Kürtler, Rumlar ve Yahudiler gibi. Bir zamanlar birlikte yaşamayı başarmıştık, sonra çok ...

Elif Şafak’a ve kitaplarına ciddi ciddi sardım diyebilirim. Şu ana kadar “Baba ve Piç” ve “Med-Cezir”‘i okumuş ve uslubunu, dilini ve seçtiği konuları oldukça enteresan bulmuştum. Kitap yazar tarafından esasen İngilizce kaleme alınmış. Orjinal ismi: “The Saint of Incipient Insanities”. Türkçe isim olarak da “arada kalmışlık, eşiktelik, doğruyla yanlış arasında kararsız kalma” gibi anlamlara gelen bir terim seçilmiş. Farklı din, dil ve kültürel çevrelerden gelen gençlerin Boston’da birarada geçi...