www.kitapblog.org

Geçen haftalarda okuyup, paylaşamadığım kitaplardan biri Stephen King’in Altın Kitaplar’dan çıkan kitabı “Yazma Sanatı”.

Korku-gerilim türünün dışına ilk kez çıkan yazar, içerikte kitabın taşıdığı ismi tam olarak yansıtmış. Kendince yazmanın temel prensiplerini, ipuçlarını, olmazlarını, kendi yazma sürecini anlattığı kitabında oldukça sade, konuşma diline yakın bir dil kullanmış.

Kitapta edebiyat sektörüne sanatsal açıdan çok ticari açıdan, bence epey inceliksiz-düz- bakılmış. Elbette, buna ihtiyaç duyanlar da vardır. Bana hoş gelmedi yalnızca.

Üzerinden zaman geçtiği ve pek not almadan okuduğum için; aklımda kalan bir kaç King düsturunu aktarayım:

- Yetenek sonradan kazanılmaz, onunla doğulur. Yani şu ana kadar yazma yeteneğiniz kendini göstermediyse yok demektir.

- İlham perisi diye bir şey vardır, herkes için farklıdır.

- Yazar olmak isteyen ya da olan bir kişi her gün düzenli olarak yazmalıdır. Belli bir süre ya da kelime sayısı belirlemeli ve buna yılda bir kaç gün hariç uymalıdır.

- Yazmak isteyen kişi mutlaka çok okumalıdır.

- Zarf kullanımı en düşük seviyede olmalıdır.

- Diyaloglar akıcı olmalı, sokak ağzı kullanılmamalı, olsa bile ölçüsü çok iyi ayarlanmalıdır.

-Pasif fiil kullanılmamalıdır.

Bunlar daha çok best-seller tarzı yazan, yazmayı düşünen kişilere göre önerilmiş tavsiyeler diye düşünüyorum.

Kitaptan yazarın yazma süreci ile ilgili bir bölümle bitireyim:

“Ben günde 2000 kelime, yani 10 sayfa yazmayı severim. Bu da üç ayda 180.000 kelime der ki, bir kitap için iyi bir uzunluk sayılır… eğer öykü iyi işlenmişse ve tazeliğini korumuşsa okur kitapta mutlu bir biçimde kendini kaybedebilir. Bazı günler o 10 sayfa kolayca çıkar; saat on bir buçukta yazmayı bırakıp ciğer sucuğu bulmuş fare gibi keyifle dışarıdaki ufak tefek işlerimi görmeye giderim. Yaşım ilerledikçe, kendimi masamda öğle yemeği yerken ve günün yazılarını on üç otuzda bitirirken bulmaya başladım. Bazen, kelimeler zor çıktığında, çay vakti geldiğinde hala masamda oturur oluyorum. Benim için hepsi uygun, ama gerçekten çok gerekmedikçe o günlük 2000 kelimeyi yazmadan kalkma izni vermem kendime.

Düzenli üretmek için en büyük yardım sakin bir atmosferde çalışmaktır. Son derece doğal bir şekilde yazan yazarlar için bile, alarmların ve gezintilerin ender değil sık olduğu ortamlarda yazı yazmak zordur. Bana “başarımın sırrı” sorulduğunda bazen iki sırrım olduğunu söylerim: fizikel olarak sağlıklı kalmak ve evli kalmak. ………..Sağlıklı bir bedenle, kendine güvenen ve ne bana ne de başkasına metelik vermeyen bir kadınla evli olamın yarattığı bileşim, yazı yaşamımın sürekliliğini sağlıyor.”

Kitabın ilk bölümünde,King’in babasının annesi ve ağabeyiyle kendisini terk ettikten sonraki hayatları ve ilk yazma denemeleriyle başlayan ve 99 yazında bir minibüsün kendisine çarpıp ölümün eşiğine geldiği kazaya kadar olan hayat öyküsü de var. (yazarın anlatısı)